YANGIN VARRR !..

Güngör Kırkaya Deveci

Hey hanımlar, Hey beyler !..

Okuyanlar, yazanlar ve de okumayıp dinleyenler, size bir öyküm var. Bir ucu bizim güzeller güzeli, ozanlar, aşıklar diyarı Sivas’a çıkar. Diğer ucu da yine bizim Sivas’a çıkar.

Yedi iklim dört bucağı gezenler, anlatılana kulak verenler bilir bu öyküyü. “Bilen bilmeyene anlatsın.” demem ben. Anlatırım duyduğumca bildiğimce ve gördüğümce, okuduğumca. Anadolu’dur bu. Buram buram sevgi, buram buram dostluk kokan.

Hey hanımlar, hey beyler !.. İnsanoğlu şu dünyada neyi arar? Dostluğu, sevgiyi, kardeşliği arar.

Sözü uzatmak neye yarar? Varıp başlayalım öykümüze.

Bu bir yalancı çoban öyküsü değildir. Gerçek bir yangındır. Yıllar, yıllar önce , Temmuz’un sarı sıcağı. Caddeler, sokaklar sıcaktan duman atıyor. Hava ağır mı ağır .Beter mi beter. .

Sivas’ta düzenlenen Pir Sultan ABDAL şenlikleri bir şelale gibi sıcaktan bunalan insanların ruhunu serinletiyor, rahatlatıyordu.

Canlar halaya durmuş. Canlar huşu içinde semah dönüyordu. Ülkemizin her yanından akın akın gelen aydınlar, ozanlar, aşıklar, yazarlar, çizerler, kızlı, erkekli yıldız olmuş yağıyorlardı karanlığın üstüne üstüne. Sazlar çalıyor, türküler yankılanıyordu Sivas’ın dağlarında.

Madımak Oteli konaklama, dinlenme yerleri. Yan yana, can cana haykırıyorlardı aydınlık, güneşli yarınlara.

Hava sıcak mı sıcak. Beter mi beter.

Bir cuma günü. Yani haftanın en hayırlı günü. Duaların, türkülere karışıp taa arşa uzandığı gün. Ama öyle olmuyor. Sözüm ona bugünü kutsayanlar sevgiyi, barışı, kardeşliği görmüyor, istemiyor. Onların gözlerini kan bürümüş. Ölümcül olan yaşamı, kısa aralıklarla da olsa yaşanmış olmaktan çıkaran şey, böyle bozulmuş ve iki yüzlü insanların tavırları değil de nedir ki? Neymiş? Radikal İslamcı grupmuş…

Karanlıklar boyanmış uçsuz bucaksız bir boşlukta, varoluşla, yok oluş arasında bir yerdeydiler. Ne insan, ne de başka bir yaratık. Öfke ve korkunun ellerinden kurtulmaya çalışan canlar, gecenin uzayan yalnızlığında çığlık çığlığa haykırıyorlardı.

Hani insan belanın, tehlikenin, saldırının geleceğini sezer ya bazen. Korku sarar içini, gözleri büyür, ürperir. Başı çatlar gibi olur, terler. Buz keser elleri. Damarları şişer. Yüreği yerinden çıkacakmış gibi güm güm vurmaya başlar. Bu ses daha da arttırır korkuyu. İşte Madımak otelinde ki canlar tam da böyleydi. Kalanlar arkamızdan şiirler yazsın, ağıtlar yaksın diyorlardı birbirlerine…

Sokaklardan garip görünümlü adamlar ellerinde sopalar, gaz, benzin bidonlarıyla otele doğru böğürerek yürümüyor, koşuyorlardı.

Sonra birden sazlar sustu. Türküler sustu. Yangın yeriydi ortalık. Türkülere kan bulaştı. Ne adına? Kim için?

Alevler arasından bir ses yükseldi.

Koyun beni Hak aşkına yanayım.

Dönen dönsün ben dönmezem yolumdan.

Yolumdan dönüp mahrum mu kalayım?

Dönen dönsün ben dönmezem yolumdan.

Yüreğim taa derinden için için yanıyor. Duyumsuyor musunuz? Bu öyle bir yangın ki sönmüyor, söndüremiyorum. Usul usul, için için. Alevlendi, alevlenecek…

Her yer toz dumandı. Çığlıklar durmuyordu. Alevlerle birlikte gökyüzüne yükseliyordu

Yakın, yakın diye bağırıyordu başı bozuk kitle.

Sazlar yandı, canlar yandı, kavruldu. Şimdi türküler öksüz, türküler yetim, türküler boynu bükük kaldı.

Su, su, su yok mu? diye bağırırken canlar.

Hadsizler inek içti diye bağırıyorlardı küstahça.

İnek noldu? Dağa kaçtı.

Dağ noldu? Yandı bitti kül oldu.

Yandı bitti kül oldu. Öyle mi?

İşte hepsi buydu onlar için.

Hava sıcak mı sıcak. Hava ağır mı ağır. Hava beter mi beter. Tam 35 can…

Oysa, “Yaşamak görevdir yangın yerinde,

Yaşamak insan kalarak,

Yaşamak bu yangın yerinde,

Her gün yeniden ölerek ”

Dünyada cehennemi yaşatanlar. Zevk ile yamyam dansı yapanlar. Bilmiyorlar ki mutluluklarımızla değil de acılarımızla dost olmak, uzlaşmak bizim en büyük birlikteliğimiz.

Dün Hitler’in gaz odaları neyse, bugün de Madımak odur.

İnanıyorum, bu topraklarda özgürlük ve kardeşlik var olacak.

Ve yine inanıyorum, gün gelecek bu yenilgilerin, bu acıların hepsi zapt edilemeyen ülkelerin şarkısı olacak. Ve o şarkı dalga dalga tüm dünyaya yayıldıkça dünya ve ülkemiz daha yaşanılası olacaktır.

YANGIN VARRR !..” için bir yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir