biz umudun ta kendisiydik aslında

Umutların gerçekleşmediği

sokaklarda büyüdük biz…

Cesaretini korkularından alan

çocuklardık birazda sanki…

Ezilmiş yanlarımızı

öfkemizle onarmak derdine düştük ara ara…

Yüksek sesle küfretmeyi öğrendik

duyulmasını,

farkedilmesini

istediğimiz zamanlar, varlığımızın…

En kolayından top oynadık

tozlu topraklı,

cam parçacıklı arsalarda…

Şişkin egolarımız olamadı,

o yüzden çocuk çeteleri kurduk

bi arada güçlü olma umuduyla…

Nasıl savruldu ise hayat,

o güçlü rüzgarlarda geçti yolculuğumuz…

Velakin biz “umutların gerçekleşmediği

sokaklarda büyüdük

ve en sonunda anladık ki

“biz umudun ta kendisiydik aslında”….

o.chnr….

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir