Bi acayip hikayedir hayatlarımız….

Kaçırdığım ıskaladığım goller gibi hayatımda da kaçırdığım fırsatlar ıskaladığım doğrular var kuşkusuz. Ama ben hep attığım gollerle mutlu oldum…

Bu da demektir ki hayatımda da yapabildiklerimden ve sadece denk geldiğim doğrulardan mutlu oldum…

Kenar mahallem belki en keyifli yer değildir ama ben onu en keyifli tarafından yakaladım… Üzüldük, sonsuza kadar sürmedi; mutlu olduk, “an”lıktı…

İndiğimiz kadar çıktığımız vardır ya da ne bileyim çıktığımız hiç yoktur belki de. Ama daha çok yatay çizgidir hayat. Sonu olan yatay bi çizgi hem de… Mesela her sevgiyi kâr sayın ama her düşmanlığı da aşağılamayın. Çünkü sevginin lezzetini daha bi fazladan anlarsınız sayesinde…

Gülmekten ne kadar haz alırsak ağlamaktan da aldığımız haz vardır bi boşluğu dolduracak kadar… Yani ne sonsuz mutluluk peşinde koşmaktır hayat ne mutsuzluğu yüceltmektir…

Herkes kendince yaşar, herkes kendidir ve herkesin parmak izi kadar kendine “has”tır yaşamı…

Hak edene saygılar, sevdiklerime bi kucak dolusu kır çiçeği…

o.chnr…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir